خرید بازی کامپیوتر Metaphor Refantazio PC

معرفی بازی Metaphor  Refantazio PC

پس از Persona 3 Reload، Unicorn Overlord و Shin Megami Tensei V: Vengeance، شرکت Atlus چهارمین بازی نقش‌آفرینی بزرگ خود را در سال ۲۰۲۴ به ما ارائه می‌دهد. هشت سال پس از اعلام Project Re Fantasy، Metaphor ReFantazio بازگشت سه نفر Hashino-Soejima-Meguro را رقم می‌زند که Persona را به یکی از بزرگان بازی‌های نقش‌آفرینی ژاپنی تبدیل کردند. پس آیا این انتظار برای این Persona با تم فانتزی ارزشش را داشت؟ بله.

کاتسورا هاشینو، شیگنوری سوجیما و شوجی مگورو. اگر این نام‌ها شما را شگفت‌زده نمی‌کنند، این سه نفر (تا حدودی) پشت موفقیت امروز Persona هستند. با حضور Hashino به عنوان کارگردان، Soejima به عنوان مدیر هنری و Meguro به عنوان آهنگساز، Persona 3 ورود این سه نفر به این فرنچایز را رقم می‌زند. با زیبایی‌شناسی تاریک و شهری‌اش، سبک‌های ترکیبی موسیقی‌اش و مهم‌تر از همه، گیم‌پلی‌اش که نقش‌آفرینی را با زندگی روزمره و تعامل اجتماعی ترکیب می‌کند، این نسخه نقطه عطفی بزرگ برای این زیرمجموعۀ Shin Megami Tensei است. 

در حالی که این فرمول با Persona 3 پایه‌گذاری و با Persona 4 اصلاح شد، با Persona 5 بود که این فرنچایز در سراسر جهان به محبوبیت زیادی دست یافت، تا جایی که در کنار Final Fantasy، Dragon Quest و Tales of به یکی از بزرگترین نام‌ها در بازی‌های JRPG تبدیل شد.

پس از چنین موفقیتی، طرفداران بازی‌های نقش‌آفرینی مشتاق بودند تا پروژه جدید این سه‌گانۀ برنده را کشف کنند، کسانی که می‌خواستند پس از Persona 5 ورق را برگردانند. در ماه انتشار بازی، آنها Project Re Fantasy را معرفی کردند، عنوانی مرموز که از جنبۀ شهری و معاصر Persona فاصله گرفته و همانطور که از نامش پیداست، بیشتر به سمت فانتزی متمایل شده است. در حالی که این پروژه قصد داشت انقلابی در این ژانر ایجاد کند، ما چیزی در مورد آن نشنیدیم... تا سال 2023.

در طول یک نمایشگاه بازی ایکس باکس، پروژه ری فانتزی به متافور: ریفانتزیو تبدیل شد و خود را به عنوان یک پرسونا در یک دنیای فانتزی با یک جهت هنری اصیل معرفی کرد. فراتر از زیبایی‌شناسی دیوانه‌وار آن، آیا این پروژه کاملاً جدید به این موفقیت دست می‌یابد که به خوبی یا حتی بهتر از پرسونا 5 باشد؟

دزدهای فانتوم از پرسونا ۵ نه تنها جایگاه ویژه‌ای در قلب من دارند، بلکه آن را به سادگی دزدیدند. درد خداحافظی با این گروه پر جنب و جوش، زمانی که سفر بیش از ۱۰۰ ساعته‌شان به پایان رسید، به همان اندازه شدید بود.

تریلر بازی Metaphor Refantazio کامپیوتر

از آن زمان، من هم مثل بسیاری از دزدهای دلشکسته دیگر احساس می‌کنم: بیشتر می‌خواهم! اتلوس حالا آرزوی مرا برآورده کرده است، البته نه به آن شکلی که در ابتدا تصور می‌کردم. چون به جای پرسونا ۶، متافور: رِفانتزیو (که اکنون با قیمت ۵۷.۹۹ یورو / ۶۲.۹۹ یورو خریداری می‌شود) اکنون در مراحل اولیه قرار دارد.

خب، نامیدن آن به عنوان یک دنباله مستقیم هم کاملاً اشتباه نخواهد بود. چون این بازی نقش‌آفرینی فانتزی نه تنها تاریک و عجیب و غریب است، بلکه با تمام اجزای مجازی‌اش، یک چیز فراتر از هر چیز دیگری است: یک اتلوس معمولی. و دقیقاً همین است که آن را بسیار درخشان می‌کند.

سفری خاطره‌انگیز به یک دنیای فانتزی منحصر به فرد

به دور از فضای شهری و معاصر پرسونا، متافور ریفانتزیو دنیایی فانتزی متشکل از هشت قبیله مختلف را به ما ارائه می‌دهد که با یکدیگر کنار نمی‌آیند. پس از ناپدید شدن شاهزاده پادشاهی پس از یک حمله ناموفق، پادشاه توسط لویی، یک ژنرال جاه‌طلب از مردم عادی که با مبارزه با هیولاهای وحشتناک به نام انسان‌ها محبوبیت پیدا کرده بود، ترور می‌شود. 

در حالی که او برای کودتا آماده می‌شود، پادشاه تازه درگذشته در قالب یک ستاره شوم، ماسک لا ماژورا، بازمی‌گردد و مسابقاتی را ترتیب می‌دهد تا مشخص شود چه کسی جانشین او بر تخت سلطنت خواهد شد. مردم خودشان پس از یک سری آزمایش در سراسر سرزمین، ارباب جدید خود را انتخاب خواهند کرد.

در این محیط، شما در نقش سربازی بازی می‌کنید که تصمیم می‌گیرد در مسابقات شرکت کند تا لوئیس را بکشد و بدین ترتیب نفرینی را که بر شاهزاده‌ای که با او بهترین دوست است، وارد شده است، از بین ببرد. تنها مشکل این است که جادوی پادشاه از محبوب‌ترین داوطلبان در برابر ترور محافظت می‌کند و تضمین می‌کند که تصمیم مردم در هر صورت محترم شمرده می‌شود. بنابراین، این وظیفه قهرمان ما و متحدانش است که برای نجات شاهزاده و تضمین جهانی بهتر، به سراسر قلمرو سفر کنند.

تریلر گیم پلی بازی Metaphor Refantazio کامپیوتر

فراتر از یک محیط جدید، این عنوان جدید نشان‌دهنده تغییر مضامین برای این سه نفر است. در حالی که پرسونا ۵ به مسائل اجتماعی فعلی می‌پرداخت، متافور ریفانتزیو جهانی‌تر است و با برانگیختن مضامین ملموس، از سیاسی بودن دریغ نمی‌کند. تبعیض، بیگانه‌هراسی و حتی روابط قدرت در جامعه: این بازی بر عناصر خاصی تمرکز می‌کند تا از طریق داستانی پر از پیچ و خم، نقص‌های دنیای ما را برجسته کند. همه این‌ها به همان اندازه که در دنیای جالب آن که با فرهنگ‌های مختلف مشخص می‌شود، در شخصیت‌های دوست‌داشتنی و کاریزماتیک آن نیز منعکس شده است.

همراهان ما علاوه بر اینکه اکثراً بزرگسال هستند، برای داستان‌های عاشقانه مناسب نیستند و داستان‌های شخصی آنها اغلب بالغانه است، چه مربوط به مسئولیت‌ها، ترس از رها شدن یا حتی غم و اندوه. فراتر از این بُعد سیاسی آشکار، جایی که داستان Metaphor ReFantazio برتری دارد، بیش از همه در حس سفری است که توسط ماجراجویی آن ارائه می‌شود، که ما را به چهار گوشه پادشاهی می‌برد. این بازی از طریق داستان، مناظر و فرهنگ‌های مختلفی که ارائه می‌دهد، واقعاً احساس تغییر مناظر را به ما می‌دهد.

از نظر هنری باشکوه برای پنهان کردن یک تکنیک منسوخ

از لحظه‌ای که اعلام شد، Metaphor ReFantazio با جلوه‌های بصری خود همه را شگفت‌زده کرد. همانند Persona 5، زیبایی‌شناسی این عنوان مورد توجه ویژه قرار گرفت. نتیجه، یک جهت‌گیری هنری منحصر به فرد است که همزمان رنگارنگ، باروک و مهم‌تر از همه، بسیار الهام گرفته از رنسانس است. این امر به ویژه در مورد انسان‌ها صادق است، این هیولاهای بی‌شکل و کابوس‌وار که یادآور نقاشی‌های پیتر بروگل بزرگ و به ویژه هیرونیموس بوش هستند که برخی از دشمنان آنها ارجاعی مستقیم و نه چندان پنهان هستند.

علاوه بر این هیولاها و آنهایی که کلیشه‌های بزرگ فانتزی را منعکس می‌کنند، شخصیت‌های اصلی نیز از طرح‌های بدیعی بهره می‌برند که آنها را متمایز می‌کند و بین فانتزی‌های بازنگری شده و به طرز شگفت‌آوری، سبک هیپی متغیر است. در مورد محیط‌ها، در طول ماجراجویی خود با پانوراماهای باشکوهی که شایسته چاپ‌های واقعی هستند، روبرو می‌شویم که این حس سفر را بیشتر تقویت می‌کند. 

بسیار بیشتر از شخصیت‌ها، هیولاها و محیط‌هایش، جلوه‌های بصری آن است که بیشترین جذابیت را دارد. مانند Persona 5، تک تک عناصر با دقت ساخته شده‌اند، از منوها و آثار هنری باشکوه آنها گرفته تا انتقال‌ها، نقشه جهان و حتی رابط کاربری مبارزه. این توجه به جزئیات، تجربه را از نظر بصری عالی می‌کند و آن را از سایر JRPG های این ژانر متمایز می‌کند. این جذابیت منحصر به فرد با آهنگسازی شوجی مگورو که از جاز اسیدی Persona 5 فاصله می‌گیرد، بیشتر می‌شود.

 در عوض، موسیقی متناسب با این دنیای فانتزی را دریافت می‌کنیم، با تم‌های حماسی و باروک برای مبارزه، ملودی‌های جذاب برای سفرها و حتی قطعات آوازی که یادآور موسیقی متن Nier Automata نیستند. بدیهی است که تمام این پوشش هنری فوق‌العاده صیقل داده شده به استتار تکنیک بازی کمک می‌کند، که به هیچ وجه چشمگیر نیست و گاهی اوقات حتی در محیط‌ها و انیمیشن‌های خاص شخصیت‌ها کاملاً قدیمی است. 

ما حتی در نسخه Xbox Series X که آزمایش کردیم، شاهد برخی کندی‌ها بودیم. اما خب، روش جبران تکنیک نه همیشه درجه یک با کارگردانی هنری چشمگیر، در گذشته خوب جواب داده بود و اینجا هم دوباره جواب می‌دهد.

بین گیم‌پلی بی‌درنگ و نوبتی، گیم‌پلی فوق‌العاده غنی

در ظاهر، گیم‌پلی Metaphor ReFantazio در مقایسه با Persona انقلاب بزرگی به نظر نمی‌رسد. ما در مبارزات نوبتی با مکانیک‌هایی مواجه می‌شویم که از نقاط ضعف عناصر برای وارد کردن آسیب بیشتر و پیروزی در یک نوبت استفاده می‌کنند. حتی اگر از این منظر خیلی بدیع نباشد، این سیستم در طول زمان خود را ثابت کرده است. نوآوری کوچک این است که مهارت‌های مبارزان ما را می‌توان در یک حمله همزیستی اغلب قدرتمند ترکیب کرد که به جای یک نوبت، دو نوبت را طی می‌کند. علاوه بر این، ایده درخشان Metaphor معرفی یک بعد بی‌درنگ قبل از نبرد است.

هنگام کاوش در یک سیاه‌چال، می‌توانید مستقیماً به دشمن ضربه بزنید تا آنها را گیج کنید و مبارزه را شروع کنید، که سپس با یک مزیت آشکار، نوبتی می‌شود. از آن بهتر، اگر حریف شما ضعیف‌تر باشد، می‌توانید بدون گذراندن یک مبارزه سنتی، او را با یک ضربه شکست دهید و همچنان تجربه کسب کنید. اگرچه عنوان Atlus چیز جدیدی اختراع نکرده و این ایده را از The Legend of Heroes: Trails Through Daybreak گرفته است، اما کاوش در سیاه‌چال‌ها و حتی کشاورزی را به طور کلی بسیار تسهیل می‌کند.

این افزوده به ویژه برای بهبود آرکی‌تایپ‌های شما، معادل پرسوناها، مفید است. در Metaphor، آرکی‌تایپ‌هایی وجود دارند که نشان‌دهنده کلاس‌های کلاسیک بازی‌های نقش‌آفرینی هستند: جنگجو، شوالیه، دزد، جادوگر، شفادهنده و غیره. مانند Final Fantasy V، این مشاغل مهارت‌های جدیدی را که مختص آنها هستند از طریق تجربه باز می‌کنند.

 در ابتدا، شما فقط می‌توانید یک توانایی را از یک آرکی‌تایپ به کلاس دیگر منتقل کنید، اما با گذشت زمان، این محدودیت به شدت افزایش می‌یابد. در نتیجه، می‌توانید (تقریباً) هر مهارت فعال یا غیرفعال را از یک کلاس به کلاس دیگر منتقل کنید و امکان ترکیب‌های بسیار متنوعی را فراهم کنید. برای ایجاد ساختارهای کاملاً غیرمتعارف با کمی تخیل کافی است.

و بهترین بخش این است که، برخلاف پرسونا، این سیستم برای همه مبارزان، نه فقط قهرمان، اعمال می‌شود. نتیجه یک مکانیک کلاسیک، اما غنی از امکانات است که برای مقابله با تمام موقعیت‌هایی که بازی ارائه می‌دهد بسیار مفید است. علاوه بر این، بدانید که این چالش در Metaphor ReFantazio وجود دارد، حداقل در حالت عادی. با این حال، نگران نباشید؛ بازی همیشه از قبل اطلاعاتی در مورد مبارزات خود ارائه می‌دهد و شما آیتم‌هایی در اختیار دارید تا در صورت لزوم، به سرعت سطح آرکتایپ‌های خاصی را که کنار گذاشته‌اید، ارتقا دهید.

اوج فرمول پرسونا؟

Metaphor ReFantazio علاوه بر اینکه یک بازی نقش‌آفرینی با مبارزات نوبتی است، از نظر ساختار بسیار شبیه به پرسونا است. ماجراجویی به روزهایی تقسیم می‌شود که در طی آنها بازیکن آزاد است تا در حالی که منتظر مهلت بعدی در داستان اصلی است، هر طور که می‌خواهد عمل کند.

 آنها فراتر از تقویت شخصیت‌های خود با کشاورزی، روابط خود را با متحدانشان بهبود می‌بخشند تا مهارت‌های جدید کسب کنند و آرکی‌تایپ‌های جدید به دست آورند، یا فضایل سلطنتی خود را که نوعی امتیاز اجتماعی است، برای باز کردن موقعیت‌های خاص ارتقا می‌دهند. این فرمول، که در آن مدیریت زمان محوریت دارد، یادآور پرسونا است، با این تفاوت که برخلاف پرسونا، جنبه سفر در اینجا طعم متفاوتی به ماجراجویی می‌دهد.

به عنوان مثال، رسیدن به یک سیاه‌چال می‌تواند چندین روز طول بکشد، که فرصتی برای دیدن جهان فراهم می‌کند و به این جهان غنی، جوهره بیشتری می‌بخشد. این فرمول، که به زندگی روزمره و روال عادی گره خورده است، در زمینه یک حماسه کاملاً خوب عمل می‌کند. و مهمتر از همه، این فرمول ترکیبی بین مدیریت زمان و نقش‌آفرینی در اینجا بیش از هر زمان دیگری استادانه به نظر می‌رسد.

 ما این حس را داریم که همه چیز در مقایسه با Persona 5 Strikers بهینه شده است، همیشه کاری برای انجام دادن، کسی برای صحبت کردن، و در عین حال پیدا کردن زمان برای انجام همه کارها بدون نیاز به دنبال کردن یک مسیر بی‌عیب و نقص. واقعاً احساس می‌کنیم که توسعه‌دهندگان به تعادل کاملی در ساختار رسیده‌اند که از زمان Persona 3 کامل شده است.

در حالی که ما ویژگی‌های Metaphor ReFantazio را ستایش می‌کنیم، این تجربه بدون کاستی نیست. می‌توانیم در مورد منوهای آن صحبت کنیم که فراتر از چشم‌نواز بودن، همیشه واضح یا حتی کاربردی نیستند و برای تطبیق به کمی زمان نیاز دارند. خوب است که ماجراجویی ده‌ها ساعت طول می‌کشد! همچنین می‌توانستیم به ساختار سیاه‌چال‌ها اشاره کنیم که بسیار ساده هستند و از راهروهای طولانی پر از هیولا تشکیل شده‌اند. 

در حالی که این موضوع در مورد ماموریت‌های اصلی صادق است، ماموریت‌های فرعی تکراری هستند و ما چندین بار در طول ماجراجویی شاهد ساختار یکسانی هستیم. از این منظر، کمی شبیه بازگشت به کاخ‌های Persona 5 است که سعی در زنده کردن کاوش داشت. اما خب، همه اینها لذت این سفر باشکوه را که بازگشت باشکوه کاتسورا هاشینو، شیگنوری سوجیما و شوجی مگورو را رقم می‌زند، تحت الشعاع قرار نمی‌دهد.

کمی J و مقدار زیادی RPG

جدا از شواهد غیرقابل انکار ریشه‌هایش، Metaphor: ReFantazio همچنین مرا به یاد بازی دیگری می‌اندازد که همین مسیر را دنبال می‌کند: Fire Emblem: Three Houses.

هر دو عنوان دارای عناصر مذهبی و سیاسی هستند، هر دو سیستم فعالیت مشابه و روابط قوی با شخصیت‌های دیگر دارند.اگر Three Houses را دوست داشتید اما با محیط مدرسه مدرن Persona خیلی گرم نگرفتید، این می‌تواند فرصت جدیدی برای مفهوم گیم‌پلی تحسین‌شده از Atlus باشد.

و حتی کسانی که قبلاً هیچ ارتباطی با JRPGها نداشته‌اند باید نگاه دقیق‌تری به Metaphor بیندازند. در نهایت، این یک بازی نقش‌آفرینی فانتزی است که جدا از سبک گرافیکی، خیلی شبیه انیمه نیست. حتی در میان زندگی روزمره Atlus، هنوز هم فضای کافی برای ماموریت‌های جانبی نسبتاً کلاسیک در دنیای بازی وجود دارد.

این اثر جدید، ویژگی‌های منحصر به فرد سری Persona را با محیطی کاملاً جدید برای بازی‌ها ترکیب می‌کند. به عنوان یک طرفدار فانتزی، این بازی کاملاً مناسب من است و بلافاصله خلاقیت خودم را جرقه می‌زند و باعث می‌شود از خودم بپرسم: آیا تیم توسعه‌دهنده احتمالاً در حال پایه‌گذاری یک ژانر جدید است؟

دقیقاً با روحیه بازی‌های Souls-like که اکنون کاملاً بازار را پر کرده‌اند، همخوانی ندارد. اما سناریوهای دیگری وجود دارد که می‌توانند به شیوه‌ای هیجان‌انگیز با گیم‌پلی Persona ترکیب شوند. با این حال، فعلاً می‌توانید از Metaphor لذت ببرید که به حق به یکی از بزرگترین موفقیت‌های بازی سال تبدیل شده است.

نقاط قوت

• کارگردانی هنری باشکوه با الهام از رنسانس
• تجربه‌ای بصری صیقل‌یافته تا کوچکترین جزئیات
• فرمولی اعتیادآور که در آن همیشه کاری برای انجام دادن وجود دارد
• مبارزه با مکانیک‌های کلاسیک اما روان
• ترکیبات ارائه شده توسط سیستم آرکتایپ
• اکشن بی‌درنگ برای انرژی بخشیدن و تسهیل کاوش
• حس واقعی سفر در جهانی جالب
• شخصیت‌های کاریزماتیک با طرح‌های بدیع
• ترکیباتی که به ویژه از شوجی مگورو الهام گرفته شده‌اند

نقاط ضعف

• برخی عناصر از نظر گرافیکی و فنی قدیمی هستند
• سیاه‌چال‌های تکراری با ساختار بیش از حد کلاسیک
• رابط کاربری و منوهایی که همیشه کاربردی نیستند

جمع بندی

به جای اینکه فرمول پرسونا ۵ را متحول کند، متافور ری‌فانتزیو آن را اصلاح می‌کند تا سفری خاطره‌انگیز و اعتیادآور ارائه دهد که کنار گذاشتن کنترلر را دشوار می‌کند. در این دنیای فانتزی باروک، متافور به لطف غنای گیم‌پلی، کارگردانی هنری بدیع و پیام سیاسی‌اش که بیش از هر زمان دیگری پررنگ‌تر است، همچنان از نسخه‌های قبلی خود متمایز است. 

اما مهم‌تر از همه، عنوان جدید سه‌گانه هاشینو-سوجیما-مگورو با تسلط بر ریتم و اضافات آرامش‌بخشی مانند مبارزات بی‌درنگ، مانند اوج فرمول پرسونا به نظر می‌رسد. نتیجه، یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی سال ۲۰۲۴ است که هر آنچه را که برای تبدیل شدن به پرسونا ۶ بدون نام لازم است، دارد؛ پرسونا ۶‌ای که هشت سال منتظرش بودیم.